Opvoedtip: zorg voor meer slow time

‘Ehm… maandag na school gitaarles. Dinsdag vroeg naar huis voor hockeytraining. Woensdag huiswerkbegeleiding en donderdag weer hockey. Vrijdag na school zwemles en naar oma. Ja, donderdag over twee weken heeft hij tijd om te spelen met je zoontje.’

Veel ouders leiden een hectisch leven en we verwachten dat kinderen de sneltreinvaart bijbenen waarmee wij van hot naar her rennen. Door ons drukke schema hebben kinderen massaal stress. Kinderartsen krijgen steeds vaker te maken met patientjes die chronisch oververmoeid zijn. Dat uit zich in moeheid die langer dan drie maanden duurt, gewrichtspijn, concentratiestoornissen en druk gedrag.

We willen kinderen die succesvol en sociaal zijn, die hun talenten ontplooien. Dus vullen velen van ons de vrije uren van ons muzikale, sportieve en anderszins begaafde nageslacht met trainingen, muzieklessen, knutselclubjes, bijlessen en speelafspraken. En áls ze dan thuis zijn, gaat de tv aan of de computer. Het lijkt dan misschien of ze lekker tot rust komen, maar het tegendeel is het geval: ook al deze prikkels moeten worden verwerkt. Het gevolg: nog meer stress.

Zorg voor slow time

Ik pleit voor meer slow time. Geregeld lekker niets doen, niets moeten zonder je schuldig te voelen, dat werkt verrijkend. Lekker miertjes volgen en kijken hoe de regendruppels op het raam een patroontje maken. Welke bezigheden vindt je kind echt leuk? Kan het niet wat minder? Ben je bang dat je een slechte ouder bent als je je kind die kans niet biedt? Haal je kind van voetbal en ga zelf een balletje trappen in het park. Tussendoor lekker luieren in het gras. Leuk, en zonder verplichting of tijdsdruk.

Zorg dat er tijd is voor spontane momenten met het gezin: van een goed gesprek tot lekker wild door de kamer dansen of gewoon even een ijsje halen.
Constant maar in een achtbaan zitten is niet goed voor kinderen. Laat ze dus af en toe een rondje uitstappen. Want je kinderen zelf? Die blijven lekker ronddraaien. Tot ze doordraaien. En jij vervolgens ook….

Communiceren met kinderen: vier tips

Samen met vriendinnen en onze kinderen van 2,5/3 jaar zaten we in een koffietentje. Al kletsende zag ik ineens de hele kinderschare op handen en voeten kruipend op de grond met een spoor van sokjes en schoentjes er om heen. Mijn Dim blij voorop. Niet heel handig want koud en vies op de vloer. Dus ik ga naar Dim en pak hem op, terwijl ik zeg ‘Dim op blote voeten dat kan niet, het is te koud en er kan glas liggen. Kom we doen je schoenen weer aan’. Onder luid protest en mama geroep trek ik Dim zijn schoenen weer aan terwijl ik nogmaals mijn standpunt herhaal. Als ik eindelijk klaar ben en Dim nog steeds ‘Maar mama’ roept geef ik hem eindelijk ook even het woord: ‘Wat is er Dim?’. ‘Maar mama’, zucht mijn kleine man, ‘hondjes hebben niet sjoenen aan….’

We schieten in alle hectiek of irritatie vaak heel snel in de correctie, terwijl het zoveel beter werkt als eerst eens beginnen met informeren wat onze peuters aan het doen zijn. In deze fantasierijke periode is er namelijk heel vaak een heel duidelijk en begrijpelijke reden voor. Als ik begonnen was met: ‘Hey jullie kruipen allemaal op handen en voeten op de grond zonder schoenen aan, wat is er aan de hand?’ dan had mijn bijdehandje ongetwijfeld vrolijk verteld dat ze hondjes waren en dan had ik mijn handelen heel wat positiever kunnen inzetten.

Tips bij communiceren met kinderen:

  • Beschrijf wat je ziet en vraag wat er aan de hand is
  • Verwoord en erken de wens of het gevoel van je kind. Toon begrip!
  • Veer even mee en vervolg met je uitleg waarom iets niet kan of mag
  • Rond af met een alternatief of idee wat wel kan of mag!

Positief opvoeden: leuker en effectiever

Het boek Positief en creatief opvoeden is inmiddels twee jaar oud. Maar positief opvoeden is en blijft een terugkerend thema.

Wekelijks beantwoord ik op de site van JM voor ouders vragen van ouders. Telkens weer constateer ik die ene valkuil bij opvoeden: we gaan vaak vooral in op negatief gedrag van kinderen: “Niet doen!” “Pas op!” Hartstikke logisch, want juist dát gedrag willen we veranderen. We vergeten alleen dat er ook al heel veel wél goed gaat.

Ingaan op negatief gedrag is niet de oplossing. Sterker nog: het werkt meestal averechts. Ik ben ervan overtuigd, ook nu ik zelf moeder ben, dat kinderen positief benaderen leuker én effectiever is. Positief opvoeden werkt!