Geheimpjes met de juf

Na twee weken in ons nieuwe land voelen we ons al aardig thuis. De compound doet er ook alles aan om je snel thuis te voelen. Het is een fijne groene omgeving met geweldige faciliteiten. Na een paar dagen was het voor mij al duidelijk: dit is het grootste kado dat we onze kinderen ooit hadden kunnen geven. Welk kind vindt het nu niet geweldig om zelfstandig op pad te gaan tot het donker is, om je vriendjes altijd buiten te treffen, om door fonteinen te rennen, om wanneer je maar wil naar het zwembad te gaan, om zelf het dorp door te fietsen zonder bang te zijn voor honderden auto’s en dat alles altijd zonder jas aan te hoeven trekken? Als klap op de vuurpijl komt mama je elke dag uit school halen en ga je niet meer naar de bso!

Het zijn ook spannende tijden, want iedereen moet z’n plekje vinden. Het wachten op de uitslag van de assessment van de Amerikaanse school was slopend. Gelukkig is onze zoon aangenomen en geniet hij volop. De juf is verschrikkelijk lief en heeft vanwege de kleine klassen echt tijd voor m’n zoon en ook voor mij. Ze plaatst dagelijks foto’s op Instagram en vertelt ongevraagd hoe het in de klas gaat en hoe ze het met hem aanpakt.

De manier waarop onze zoon met de taal omgaat is geweldig en grappig om te zien. Hij lijkt wel een spons! De eerste dag kwam hij thuis met een werkje met een aap erop. Hij vertelde glunderend dat de naam van de aap een geheimpje was tussen hem en de juf. Toen ik ‘s avonds zei dat ik dacht dat het aapje ‘monkey’ heette keek hij me vol ongeloof aan….hoe kon mama dat nou weten? Ik baalde natuurlijk dat ik de magie van het geheimpje had verbroken, maar kreeg meteen een inkijkje in dat kleine ingewikkelde koppie. Natuurlijk zegt hij wel dat hij liever een Nederlandse juf heeft, maar hij geniet ook zichtbaar van z’n strategieën om met de nieuwe taal om te gaan: ‘Als ik iets nodig heb dan wijs ik het gewoon aan en als ik twintig weken op deze school zit, spreek ik ook Engels!’ Lekker praktisch!

Zelf moet ik nog wennen aan het fulltime moeder zijn. Terwijl ik wel mogelijkheden zie om een eigen leven op te bouwen, moet ik geduld hebben en eerst de kinderen hun plekjes geven. M’n dochter en ik zijn elkaar inmiddels behoorlijk zat en daaraan merk ik hoe erg ons leven veranderd is. Even ontsnappen aan de kinderen en het zorgen is de afgelopen tijd haast niet mogelijk geweest. Dat geldt ook voor haar: ook zij kan niet aan mij ontsnappen.. Gelukkig gaat zij nu naar de pre-school en bouwt zij ook haar eigen wereld. Dat betekent dat ik bijna aan de beurt ben! Sporten, eindelijk de compound een keer af, schrijven en wie weet werken…de komende tijd ga ik maar eens rustig rondkijken.

Latest posts by Vera Vergunst (see all)
3 antwoorden
  1. Jeanneke Wijnen
    Jeanneke Wijnen zegt:

    vera ik zal me even voorstellen
    Jean heb met je ouders en gemeenschappelijke vrienden
    In Sept Cruisevaart. Gemaakt
    zij vertelde van jullij onderneming
    Nu vind ik het zo leuk te lezen over je eerste ervaring.
    Het was een waar genoegen te lezen hoe snel je ingeburgerd ben
    Ik wens. Jullij alle succes en blijf doorzetten ook al komen er beslist wel eens moeilijke momenten
    ToiToiToi ik blijf je volgen
    Lieve groetjes

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *