Kip aan mijn ding

Zucht! Het is kwart voor elf en ik doe al de hele ochtend een wanhopige poging om aan mijn opleiding toe te komen. Het is niet dat er stapels kids druk-door-de-storm om me heen dartelen. Of dat ik de griep heb (nou ja, oké, dat dan weer wel een beetje). Nee, de dagen dat Thije bij zijn vader is, overspoelt hij mij tegenwoordig met schattige mailtjes zoals deze:

“Jaaaäaaaaaaaaaaaaaaaa” en “hoi mama, hoe gaat het met je” en “liefert, ik mis je”.

gedrag

Zou hij aandacht willen? Hahaha, de laatste is mailtje nummer acht van de dag. Kind, ga buitenspelen! Oké, het giet, maar toch. Ik ben vandaag streng, ook al weet ik dat hij mij mist. Het is ook allemaal wat, zo’n scheiding. Maar ik probeer niet op elk niemandalletje te reageren en de overvloed toch een béétje af te kappen zodat ik ook even kan ‘doorhalen’:

“Hi (haai) Tijger. Hee! Dat is het omgekeerde van tijgerhaai! Grappig! Even een lekker mailknuffeltje voor jou! Ik ben aan het studeren, hoor. Je moeder wil nóg slimmer worden. Dus je krijgt vanaf nu pas later antwoord. Xxxxxx mama”.

Met een heleboel hartjes, spookjes, konijntjes en wat al niet meer om zijn honger te stillen. Dacht ik. Tot ik het volgende berichtje lees: “jij bent lief Xxxxxxxxxxxxx”

En het daarop volgende: “stuur nou pls xxx” (nee, hè, hij gaat smeken. Wat nou?)

Of deze, van twee weken geleden: “test love xxxxxx: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx” Na nog vier mailtjes met xjes en vragen hoe het met mij gaat en wat ik aan het doen ben, toch maar een antwoord:

“Hoi superschurk, hoe gaat het met jou? Lekker in de sneeuw aan het spelen nu, hoop ik! Mama is vooral aan het mailen met jou, hahaha! Love you en tot vanavond. Ik ga mijn laptop uitzetten nu, mannetje, xxxxxxxxxxx”.

Het hielp natuurlijk niet: “ja het was heel leuk en ik had en sneeuwballengevecht. en hoe is het met je en mega maza” (dat hij dat nog kon typen met die bevroren vingertjes) En “mamaaaaaaaa ben je daar”.

Juist! Ik ben vandaag helemaal klaar voor de ultieme ik-zwicht-niet-voor-die-schattige-spam-van-mijn-fijne-ventje-modus. Én ik ga met spoed op zoek naar de charmantste manier om hem te vertellen dat ik ook wel eens mijn laptop uit wil zetten zonder me schuldig te voelen (of hij moet maar gauw weer thuiskomen, want dan vraagt hij lang niet zoveel aandacht 😉

Krijg ik net zijn elfde berichtje van vandaag binnen: “hee mama je hebt echt wel een kip aan je ding!”. Weet je wel hoe lastig het nou is níet te mailen waar hij het in ‘s hémelsnaam over heeft? Zucht!

Latest posts by Inez de Ruiter (see all)
1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *