Berichten

Vakantietip voor mei of juni: Le Mas d’en Haut

Soms kom je op plekken waar je het meteen vanaf minuut 1 heerlijk vindt. En niet alleen jij: ook je kinderen. Le Mas d’en Haut in Frankrijk is zo’n plek. Ik ben er zelf meerdere keren geweest en elke keer weer was het genieten. Eigenaren Paula en Willem weten wat je nodig hebt om een supervakantie te hebben. En niet alleen in de zomervakantie, maar ook in de meivakantie of (voor de ouders van niet schoolgaande kinderen onder ons) in juni. Want na het grote succes van vorig jaar organiseren Paula en Willem dit jaar wederom de Stoere Gezinnen Week in mei. Nieuw dit jaar is de Wilde Peuter en Kleuter Week in juni.

010

Stoere Gezinnen Week 2016

Voor gezinnen die een week lang verzorgd willen worden en graag mee gaan op spannende excursies. Met een boswachter het bos in, grote vuren en boomhutten bouwen, een dropping. Kortom: leuk, een week zonder iPad en andere schermen. Ouders mogen mee of kunnen ervoor kiezen lekker een boek te lezen aan het verwarmde zwembad. En het mooie: zij hoeven een week niet na te denken over boodschappen doen of het eten. Paula en Willem verzorgen drie maaltijden per dag! Je kunt kiezen welke week: van 24 t/m 30 april óf van 1 t/m 7 mei.

Wilde Peuter en Kleuter Week 2016

Zijn je kinderen nog niet schoolgaand? Dan is de Wilde Peuter en Kleuter Week iets voor jou! In de week van 12 t/m 18 juni is Le Mas d’en Haut het domein van de kleinste stoere gezinsleden. Ook deze week staat in het teken van avontuur, speurtochten, hout sprokkelen en genieten van de natuur. En ook in deze week verzorgen Paula en Willem drie heerlijke maaltijden per dag.

Meer weten?

Lijkt het je wat? Kijk dan op de site van Le Mas d’en Haut (klik op ‘special’) voor meer informatie!

Nieuwe nostalgie

Weer een mooi artikel over spelen met kinderen, van Lobke Rooswinkel, oprichter van Held!

“Wat je van beeeeeren leren kan lalalalalala! Abel vindt het, net als ik vroeger, ook prachtig op de vroege ochtend. En ik heb dit liedje nu de hele dag in mijn hoofd! #nostalgie #brokinmijnkeel”

Zaterdagochtend lees ik dit Facebook-bericht van een goede vriendin. Onmiddellijk zit Jungle Book als wijsje in mijn hoofd. Later die dag lunchen mijn vriendin en ik samen en ik bedank haar voor de inspiratie. We beginnen gelijk te zingen en ook ík heb het liedje nu de hele dag in mijn hoofd. Tijdens de lunch praten we over dat nostalgische gevoel wat je soms overkomt, zeker in contact met kleine kinderen. Zij zijn immers onze spiegel terug naar onze eigen kindertijd. De hashtag ‘brokinmijnkeel’ is dan ook veelzeggend.

Geraakt

Vaak als ik met mensen praat over hun kindertijd, zijn ze geraakt; hun stem wordt zachter, ogen gaan glimmen -zo niet stralen- en er ontstaat een glimlach op het gezicht, of ik hoor een schaterlach. Allemaal fijne tekenen van levendige herinneringen. Ik vind het waardevol als je in staat bent deze herinneringen op te roepen en weer even te voelen hoe dat ook al weer was, als kind.

Verbinding

En waarom niet dát moment benutten om een nieuwe herinnering te maken, samen met je kind? Juist de momenten die jou raken, hebben impact op je kinderen. Simpelweg omdat zij, hoe jong dan ook, vóélen dat jij geraakt bent. Vanuit mijn visie van Held! geloof ik dat échte verbinding met je kind ontstaat op die momenten dat je als ouder voelt hoe het kind-zijn ook alweer was. Vanuit een kinderlijke energie (lees: zónder kinderachtig te zijn!) kan je optimaal aansluiten bij de belevingswereld van je eigen kind.

Speeltip

Dus tijd voor nieuwe nostalgie! Heerlijk voor een druilerige zondag en eenvoudig om te doen.

Stap 1: Herinneringen.
Die kan je makkelijk oproepen door bijvoorbeeld met oude vrienden, broers, zussen of ouders te spreken. Of door oude foto’s te bekijken en wat mij altijd helpt is liedjes luisteren. Als vanzelf komen dan vaak gedachten terug aan lievelingsliedjes- spelletjes en typische dingen uit je eigen jeugd.

Stap 2: Vernieuwen.
Luister, kijk en/of speel de oude liedjes, spelletjes en filmpjes. Hoe reageert je kind erop? Wat roept het op en hoe kunnen jullie er iets anders mee doen of misschien wel precies zoals het vroeger was? Inmiddels weet ik dat mijn vriendin en zoontje Abel schaterlachen en gekke dansjes maken op ‘wat je van beeeeeeren leren kan …’ en zelf ga ik met mijn neefje en nichtje regelmatig ‘op avontuur’ om vervolgens alle kleine dingen in de buurt hééél groot en spannend te maken. Waarom? Nou, ik ben altijd gék op avontuur geweest!

Ik ben heel erg benieuwd welke nieuwe nostalgie jij gaat maken!

PS. Wil je meer lezen over mijn visie op verbinding tussen ouders en kinderen en waar de afkorting Held! voor staat? Dat kan je hierlezen en je gelijk aanmelden voor nóg meer speeltips met de gratis heldendaden.

Bovendien geef ik woensdag a.s. een gratis workshop in Amsterdam voor ouders die meer willen weten en ervaren over spel & verbinding. Meer info, klik hier.

Voetjes – opvoeden en verbinding

Gastblogger Lobke (van Held Training) denkt met vrolijke kriebels terug aan een mooi ritueel met haar vader. Een heerlijk blog over opvoeden en verbinding.

Er zijn vele momenten die ik me kan herinneren in mijn jeugd waarop ik verbinding voelde met mijn ouders. Eentje wil ik er graag delen, omdat dit moment er met kop-en-schouder (en in dit geval voeten) bovenuit steekt. Dat is een soort van dingetje dat ik had met mijn vader. Als ik dan naar bed moest, dan mocht ik ‘op de voetjes’ naar boven. Uitvoering was net zo eenvoudig als het idee; met m’n sokken mocht ik op zijn schoenen staan en me aan ‘m vasthouden. Zo liepen we vervolgens de trap op. Lees: HIJ liep en ik zwééfde voor mijn gevoel met hem mee, lekker lui en veilig tegen hem aan. Het meest spannende deel van ‘op de voetjes’ was bovenaan de trap. Dan gingen we ‘juijen’ wat een zelfverzonnen term was. Mijn vader hield zich dan vast aan de trapleuning en liet zich naar achteren zakken, waardoor ik naar voren ‘juijde’ in het trapgat. En dan “juij!! juij!” roepen natuurlijk. Krijg er nog vrolijke kriebels van als ik eraan terug denk.

Opvoeden en verbinding

Waarom deel ik dit? Terugdenkend aan deze momenten voelde ik me erg verbonden met mijn vader. Als hij had gewild, zou ik vlak daarna of tijdens het verhaaltje in bed al mijn geheimen aan hem hebben toevertrouwd. Een vader die me immers niet laat vallen met ‘juijen’, zal me zeker ook niet laten vallen als ik ergens mee zat. Dit terugkerende spel dat hij met enige regelmaat met mij speelde (we hadden daar een soort routine in, ik wist wat er komen ging) maakte dat ik me erg veilig, warm en geborgen bij hem voelde. Hoe een fijn gevoel is dat voor een kind?

opvoeden_en_verbinding

Foto: Pixabay.com

Eenvoud

Wat mijn vader bovendien haarfijn doorhad, is dat er niet zo gek veel hoeft te gebeuren om samen met je kind verbinding te voelen. Eigenlijk is spelen en contact maken met je kind dus heel eenvoudig. Vaak denken ouders dat er zaken bijgehaald moeten worden zoals duur en véél speelgoed, verre uitjes, ingewikkelde recepten en lange handleidingen. Niets is echter minder waar. Spelen gaat over eenvoud en als jíj daar voor een paar momenten met aandacht bij kan zijn, voelt je kind zich snel verbonden.

Zelf doen

Zijn er spellen of momenten waaraan jij terugdenkt met een glimlach of warm gevoel in je buik? Wellicht is het iets dat je helemaal vergeten was? Hoe fijn is het om je eigen kind(eren) dezelfde ervaring te geven en het spel op jouw manier opnieuw te beleven door het nu met je kind te spelen. Ik ben benieuwd welk spel er in je gedachten binnenkomt. Leuk als je ze met ons op deze pagina wilt delen. Als ik zelf ooit in de gelegenheid kom om mijn kind op de voetjes mee naar boven te nemen, ga ik dat zéker doen … met een grote glimlach op mijn gezicht!