Veiligheid en veerkracht

Kun je je voorstellen dat je maandenlang met je familie opgesloten hebt gezeten in één kamertje omdat er grote kans is dat op een andere plek in huis de kogels om je oren vliegen? Kun je je voorstellen dat jouw vader afgevoerd wordt door de douane en jij alleen verder moet? Kun je je voorstellen dat je terecht komt in een compleet nieuwe cultuur en je je zo snel mogelijk moet aanpassen?

© Hongqi Zhang (aka Michael Zhang) | Dreamstime.com - Elementary school students

© Hongqi Zhang (aka Michael Zhang) | Dreamstime.com – Elementary school students

Sinds maart werk ik naast mijn zangwerkzaamheden ook als leerkracht in een zogenaamde Nieuwkomersklas voor kinderen tussen 6 en 12 jaar oud in Amsterdam-Noord. Het doel is om die kinderen, naast een veilige haven bieden, binnen een jaar Nederlands te leren en klaar te stomen voor een reguliere klas in het basisonderwijs. Meer dan de helft van onze leerlingen zijn gevlucht uit Syrië en ze zijn heel divers. Sommigen zijn geletterd, maar wel in het Arabisch. Sommigen hebben heel hun leven oorlog gekend en nog nooit een school gezien.

Gelukkig maken wij naast de taallessen ook ruimte voor ontspanning. We dansen, zingen en maken zo veel mogelijk lol. Het is juist die waardevolle sociaal-emotionele kant waar we ook hard aan willen werken. Als je je niet goed voelt, zal je ook niet in staat zijn te leren. Natuurlijk merk ik dat het niet goed kunnen uitdrukken frustreert en dat dit nu en dan resulteert in slaan, maar het is onvoorstelbaar hoe snel de kinderen zich positief ontwikkelen en groeien. Ik zie blijdschap omdat ze op school zijn, dankbaarheid en een enorme veerkracht. Wat een inspiratie, want weet je wat die kinderen doen, elke keer weer?

Ze staan elke dag vol goede moed op en blijven dromen. ‘Als ik groot ben, dan ga ik een restaurant beginnen’ of ‘Ik ga ook als Ronaldo worden’ of ‘Juf, ik ben goed in rekenen en taal en wil nog meer leren.’ Dat betekent overigens niet dat ze hun achtergrond en hun verdriet zijn vergeten. Natuurlijk zien zij hun ouders worstelen met onzekerheid, missen ze hun achtergebleven familieleden, hun tradities en dat uiten ze ook op de meest onverwachte momenten.

Vandaag heb ik voor het eerst afscheid genomen van zes leerlingen die na een dik jaar vertrekken. We hadden een afscheidsceremonie waar de kinderen hun welverdiende diploma en een boekje met foto’s en tekeningen ontvingen. Met een brok in mijn keel knuffelden we elkaar. Zij doen een volgende stap en opnieuw doen ze dat, ondanks hun angsten vol goede moed. Een jongen van negen jaar kijkt ons aan met zijn mooie donkere ogen en zegt met een enthousiaste lach: ‘Juf, ik zal jullie nooit meer vergeten.’ Ik kijk mijn ervaren collega emotioneel aan en slik mijn tranen in. Ze zegt met een troostende glimlach: ‘Ze zijn klaar hier en gaan nu hun vleugels uitslaan. Je went er echt aan.’ Yep, ondanks ik lichtelijk van slag ben, roep ik dwingend mijn professionele kant op door net zo moedig te zijn en van mijn veerkracht gebruik te maken.

Vannessa Thuyns

Vannessa Thuyns (1975) is zangeres van beroep en speelde in musicals als Hair, Oliver en Carpenstars. Naast alle optredens geeft ze zangles, schrijft ze theatervoorstellingen, chicklits en liedjes én is ze een zeer trotse moeder. Vannessa woont met haar man Leon, twee kinderen Guusje (10) en Sjors (7) in Muiderberg.

Latest posts by Vannessa Thuyns (see all)

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *