Wat zeg je dan?

Soms heb ik zin om een kadootje te kopen voor mijn lieve mannetje. Niet omdat hij iets gedaan heeft wat ik graag wil of omdat hij dat anderszins verdiend heeft, maar gewoon omdat ik het zo heerlijk vind hem te zien stralen als hij iets leuks krijgt en ik ervan geniet dat ik het zo nu en dan kan doen. Zomaar.

keepershandschoenen

Laatst kwam ik thuis en zei: ‘Dim, ik heb een kadootje voor je!’. Een stralend en opgewonden koppie keek me aan. ‘Echt?’ ‘Ja’, zei ik, ‘omdat ik zin had iets leuks voor je te kopen’.

Ik haalde het pakje tevoorschijn en hij griste het uit mijn handen. Binnen twee tellen was het papiertje ervan af en riep hij ‘Wow, keepershandschoenen! Die wol ik precies!’ (Oh, wat hou ik van hem als hij zegt ‘die wol ik precies…). Hij was druk in de weer met zijn zojuist gekregen handschoenen en zei niks. Het lag op het puntje van mijn tong, gewoon omdat het zo’n gewoonte is, om te zeggen: ‘Wat zeg je dan….?’

Maar ik zei het dit keer niet. Fijn, want het verloop is zo mooi als het me lukt om dat ‘gewoonte-zinnetje’ niet te zeggen. Ik beschreef wat ik zag: ‘Je bent er blij mee hè, je straalt helemaal’.

Ik aaide hem over zijn hoofd terwijl ik oogcontact zocht en hem lachend aankeek.

Hij keek, tussen het aandoen van zijn nieuwe handschoenen door, terug en zei stralend: ‘Dank je wel lieve mama’.

Tischa

Tischa is kinderpsycholoog, opvoedkundige, moeder en pleegmoeder. En oprichter en eigenaar van Groot&klein. Haar missie? Samen opvoeden leuker en makkelijker maken.

Latest posts by Tischa (see all)

5 antwoorden
  1. Rory
    Rory zegt:

    Prachtig! Wat een mooi artikel. En het is zó waar. Ik ga er nog meer op letten. Het is inderdaad een zinnetje wat erin gestampt is. Weg ermee! Bevrijdend! Fijn!

    Beantwoorden
  2. Paula
    Paula zegt:

    Ik zeg het altijd tegen mijn kinderen als ze ergens hebben gespeeld of als ze iets van iemand anders krijgen (bijvoorbeeld plakje worst bij de slager). Dan vind ik het beleefd als ze dank je wel zeggen. Ik ben dan altijd heel snel met het uitspreken van dit zinnetje, maar misschien moet ik de volgende keer gewoon afwachten of ze het uit zichzelf zeggen.

    Beantwoorden
  3. Marleen
    Marleen zegt:

    Práchtig!
    Ik doe het ook niet meer, vind het een rot-moment wat ik zelf creeer door het te vragen. Ik leef nu het goede voorbeeld, bedank namens mijn zoon en inmiddels is hij mij vaak voor. Net als het groeten van mensen en een hand geven bij een eerste ontmoeting. Zo mooi, zo puur en uit zichzelf. En vaak is een stralend bekkie benoemen meer waard dan een geforceerd ‘dankjewel’….

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *