De fles van wijn

Dit jaar ben ik juryvoorzitter van Boekstart Babyboek van het Jaar. Bij de start hiervan las ik onderstaande column voor. 

boekstart

Dim was nog geen week oud of ik hing met een boekje boven zijn wiegje om te kijken of hij ging lezen… daar had ik tijdens mijn studie van alles over geleerd en nu kon ik het eindelijk eens live testen. Aangezien je in die eerste weken toch niet veel meer om handen hebt dan je baby bewonderen en verzorgen was experimentje ‘leest mijn kind een boek’ een feit. Ik had weet ik het hoeveel leuke lieve, pastelkleurige baby-boekjes gekregen, maar zelf had ik een heel ander boekje gekocht (want ontwikkelingspsycholoog, dus ik wist wat kersverse baby’tjes echt leuk vonden….). Niks lieve boekjes met schattige plaatjes, maar een boekje met schreeuwende zwart/wit motieven en wat primaire kleuren. Dat vinden ze leuk, die pasgeboren guppies. En inderdaad, tot mijn grote verbazing keek hij echt geboeid naar de verschillende pagina’s en was er verschil in zijn kijken tussen bladzijden die hij al een tijdje voor zich had en nieuwe.

Het begin van lezen met mijn kersverse baby was een feit. Urenlang lazen we vanaf toen samen boekjes. Al snel verving ik het schreeuwende zwartwit boekje gewoon weer voor boekjes met teksten die ik zelf ook leuk vond om aan te horen. Tenslotte begreep Dim toch niks van wat ik las dus ik kon maar beter iets lezen waar ik zelf lol in had. Hij genoot vooral van het horen van mijn stem, het samen zijn en mijn gekke gezichten. Ik genoot van hem en om heel eerlijk te zijn was het vooral een relaxte en tijdvullende activiteit op die best heel lange dagen met zo’n kleine baby die verder niet al te veel sjoege gaf. We zullen het nooit weten, maar ik hou me zelf graag voor dat Dim door al onze voorleesuren en het verantwoord aanbieden van boekjes met oerlelijke zwartwitte patronen nu, begin groep 3, al AVI 5 leest.

Dat niet elke ouder van nature het voorlezen aan jonge kinderen in de vingers heeft heb ik gemerkt in mijn werk. Zo weet ik nog goed dat ik een keer een gezin coachte voor het tv-programma Schatjes. Het avondritueel met kleine 14 maanden oude Lotte eindigde steevast in een drama. Niet heel bevorderlijk voor het inslapen erna. Bij het bekijken van de videobeelden bleek al snel waar het mis ging. Mama en kleine Lotte hadden een iets andere visie op samen voorlezen. Daar waar mama probeerde het Nijntje-boekje keurig zoals bedoeld van bladzijde 1 tot en met 10 voor te lezen, vond Lotte het vooral leuk om van bladzijde 1 naar 10 te gaan, het boek om te draaien en weer naar haar favoriete plaatje op bladzijde 4 te gaan. Dit alles in een heel rap tempo met veel volume erbij. Tot grote ergernis van mama die niet aan voorlezen toekwam. Resultaat: in no time een brullende Lotte en een boze moeder. Weg intiem en gezellig voorleesmoment. Opgelost toen ik de moeder uitlegde dat niet het voorlezen van begin tot einde een kleine dreumes enthousiast maakte, maar het samen tijd doorbrengen met een boekje. Je kindje volgen in wat het leuk vindt, speels omgaan met een boekje, gekke stemmetjes doen en van bladzijde 1 naar 10 en weer terug hoppen, net hoe het loopt. Een blije Lotte en een blije moeder.

Het kan geen kwaad om een beetje inspiratie te krijgen rond dat voorlezen van je jonge kind. Dus hier mijn top 10 tips voor voorlezende ouders. Komt ie:

  1. Als je in de eerste jaren een boekje gewoon een keer van voor naar achter uit wil lezen, dan moet je dat echt even op een rustig moment zonder je kind doen.
  2. Een boek is echt niet alleen om in te lezen. Daar kun je heerlijk op sabbelen, pindakaas in smeren, stukken vanaf scheuren, mee gooien en nog veel meer! Loslaten dat boekjes netjes en mooi moeten blijven dus en je baby lekker laten experimenteren met dat boek.
  3. Onthoud als je zinnen en verhaallijnen verdraait en leuker maakt precies hoe je dat deed, zodat je het de volgende keer weer kunt doen. Dat kan een driftbui schelen…..
  4. Denk niet na hoe belachelijk het eruit moet zien als jij je baby van nog geen 2 maanden een heel boekje voor zit te lezen. Het is goed en leuk voor hem! O, en hij reageert vooral op hele gekke stemmetjes en gezichten…… dus ook gewoon doen!
  5. Denk niet dat je ongestraft bekende verhalen kunt inkorten als je even geen zin of tijd hebt.
  6. De moeilijke en rare woorden die jij er liefst uitlaat blijken uit onderzoek juist heel goed te zijn voor de taalontwikkeling van je kind, dus gewoon voorlezen die woorden waarvan je niet begrijpt hoe een kinderboekenschrijver ze ooit heeft kunnen bedenken.
  7. Grenzen stellen en vooral uitvoeren is bij voorlezen vrijwel onmogelijk. Dan wel je kind wil steeds weer doorlezen, dan wel jij wil steeds weer doorlezen. Niks consequent zijn, gewoon doorlezen dus.
  8. Kies zolang het kan boeken uit die je zelf leuk vindt! Dat maakt voorlezen een stuk fijner. Maak een goeie selectie want sommige kinderen hebben al heel jong hun eigen voorkeuren….
  9. Hou vol dat voorlezen, de boeken worden steeds leuker!
  10. En tja, heel soms kan zo’n favoriet boek van je kind dat jou echt de keel uit hangt best ineens kwijt zijn. Geeft niks, gebeurt de beste ouders….

fles

Dim las dus ook al vroeg. We hadden zo’n boekje met tekeningetjes en dat er dan een letter bij staat, de K van…en dan moet je kind roepen: KAST, je kent ‘t wel. Zo stond er ook een plaatje van een fles.

“En wat is dat voor letter Dim?”

“Dat is de fles van wijn, papa.”

Waar al dat voorlezen al niet goed voor is.

UPDATE: inmiddels zijn de genomineerden bekend en kan er gestemd worden. Kijk op www.boekstart.nl en stem!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *